NAPAANO SA MAMASAPANO

Samu't saring istorya, kanya kanyang bida

Mga palusot sa sino nga ba ang tunay na may sala

Apatnapu't apat na buhay, sa bayan ay inalay

Ngayo'y walang responsable, kanya kanyang pagkubli sa tunay na nangyari. 

Ano nga bang kahahantungan ng masalimuo't na usapan

May katarungan pa bang aasahan ang magigiting na tagapag-tanggol ng bayan,

O tuluyan ng matatabunan tulad ng mga buhay na napaslang...

Iisa ang hangad, pangarap na kapayapaan

Ang bansang kaliwa't kanan ang gulong kinasasangkutan 

May pag asa pa bang kinakaharap ang bayang Pilipinas

Kung bawat isa'y sarili lamang ang nais na iligtas. 

Nakapanlulumo ang sinapit nilang apatnaput apat

Hindi lang sa nakuyog at pinatay na walang habas

Ang higit na masakit ay ang katotohanang masaklap

Kapwa Pilipino rin naman ang sa kanila'y nagpahirap.

Ito katotohanang hayag pero tila di mabanaag

Ang ating Inang bayang naligaw na ng landas

Paano pa tayo aahon kung tayo tayo mismo ang nagbabaon 

Ang pangarap na kalayaan atin pa bang makakamtan.

Ang mga nasa gobyerno, sukdulan sa kasakiman 

Mga hayok sa kapangyarihan, sandamakmak na kawatan

Paano nga bang makakamit ang katarungan 

Kung ang mismong may sala ang may hawak ng timbangan? 

Isang panawagan sa ating mga kababayan 

Nawa'y matuto na tayong manindigan... 

Dahil mabuti sana kung uuwi lang tayong luhaan... 

Pero tulad ng SAF 44, ang laban ay nauwi sa kawalan. 

Nakakahiya. Nakakaawa.

Nakakahiya. 

Kahapon ay pinatawag kaming mga Pilipino sa kumpanya

Para sa isang proyektong gagawin, tulong sa biktima ni Yolanda.

Nagtanong ang mga pinuno, ilang detalyeng mahalaga. 

Ito ay kung saan at kanino nga ba, iaabot ang pera.

Bilang Pilipino, nakakahiya mang sabihin

Pero bawat isa sa amin, iisa ang saloobin.

Hindi dapat sa gobyerno, dahil baka di makarating

Sa dami ng balita tungkol sa pamahalaang sakim.

Masakit sabihin sa harap ng ibang lahi

Na sa aming pamahalaan ay maraming kawatan

Mga magnanakaw at mapagsamantala

Sa bayan ni Juan, talamak ang buwaya. 

Nais nilang tumulong, magkiramay sa nasalanta

Pero paano nga ba, kung di rin naman mapupunta

Sa mga naging biktima, dilat pa rin ang mata

Sa lumipas ng tatlong linggo, paano na nga ba sila?

Nakakaawa. 

Silang mga walang magawa kundi ang maghintay sa wala

Sa kabila ng milyon milyong tulong na sa kanilaý pinadala

Nagtitiyaga sa tabing ng kariton o mga tahanang walang bubong

Kalam ng sikmuraý tila nakasanayan na at di alintana ang gutom. 

Halos tatlong linggo na mula noong bumisita si Yolanda

At iniwan silang walang wala, nakahandusay sa kalsada

Dumagsa ang tulong, pera, pagkain at iba't ibang donasyon

Pero kailan ba sila, magsisimulang makaaahon? 

Paano nga ba sila magsisimula, ngayong sila'y walang wala

Araw araw pumipila sa kakarampot na delata, 

Isang tabong bigas at noodles na durog na

Nasaan ang donasyon, napunta na sa bahay ng iba. 

ANG TAMA, HINDI KINAKAHIYA. 

ANG MALI, HINDI GINAGAWA.

Sabi ni Lea Bustamante, sa Bata, Bata Paano Ka Ginawa? 

Ito ang aking naramdaman kagabi sa gitna ng usapan.

Kinahihiya ko ang ating pamahalaan, dahil sa maling kaugalian.

Gayun pa man, ang bayanihan amin pa ring pinagparangalan

Sa kabila ng katiwalian, ang taong bayan pa rin ay nagtutulungan.

Sa milyon milyong donasyon ng kapwa Pilipino,

Sa iba't ibang paraang ginawa upang makalikom ng husto

Pera, damit, pagkain, halos pinang limos nga rin dito

Basta't makatulong kahit papaano.

Gayung sadlak sa hirap at sa gobyernong palpak.

Taas noo pa rin nating hinarap ang mga pagsubok sa ating balikat.

Babangon tayo, magtutulungan saan man sa mundo.

Yan ang Pilipino, di matitinag ng delubyo.

Silaw

Sa pagliwanag ng buwan sa madilim na kalangitan
Animo'y nabubulag ang mata sa kawalan
Nasanay sa dilim, walang gumagabay
Ngayon nasisilaw sa liwanag na tanglaw...

Saan nga ba mag uumpisa; alin ang mauuna?
Paligid ay nasilayan mula sa madiliim na nakaraan
Unti unting nakikita, umaangat ang katotoohan
Sa sinag ng buwan, ngayon nalilinawan

Patong patong pala, sangtambak na problema
Maliit at malaki, ngayon ay kitang kita
Unti unting imulat, sanayin ang mata
Dahil tuloy tuloy na hanggang sa bagong umaga...

INAUGURAL ADDRESS: PRESIDENT BENIGNO AQUINO III

Ang pagtayo ko dito ngayon ay patunay na kayo ang aking tunay na lakas. Hindi ko inakala na darating tayo sa puntong ito, na ako'y manunumpa sa harap ninyo bilang inyong Pangulo. Hindi ko pinangarap maging tagapagtaguyod ng pag-asa at tagapagmana ng mga suliranin ng ating bayan.

Ang layunin ko sa buhay ay simple lang: maging tapat sa aking mga magulang at sa bayan bilang isang marangal na anak, mabait na kuya, at mabuting mamamayan.

Nilabanan ng aking ama ang diktadurya at ibinuwis niya ang kanyang buhay para tubusin ang ating demokrasya. Inalay ng aking ina ang kanyang buhay upang pangalagaan ang demokrasyang ito. Ilalaan ko ang aking buhay para siguraduhin na ang ating demokrasya ay kapaki-pakinabang sa bawat isa. Namuhunan na po kami ng dugo at handa kong gawin ito kung muling kinakailangan.

Tanyag man ang aking mga magulang at ang kanilang mga nagawa, alam ko rin ang problema ng ordinaryong mamamayan. Alam nating lahat ang pakiramdam na magkaroon ng pamahalaang bulag at bingi. Alam natin ang pakiramdam na mapagkaitan ng hustisya, na mabalewala ng mga taong pinagkatiwalaan at inatasan nating maging ating tagapagtanggol.

Umpisa na... sana

Nai-proklama na nga...

Bagong Pangulo, bagong gobyerno...

Anak ng isang bayani at ng tinagurian Ina ng demokrasya...

Nasa kamay nya ngayon ang bagong pag-asa.

Puede na nga ba nating angkinin ang tagumpay ng Pilipino?

Maari na nga ba nating sabihin na narito na ang pagbabago?

Isang pagpupugay para sa kauna unahang automated election sa kasaysayan

Para sa isa sa pinaka mababang bilang ng krimen sa halalang nagdaan...

Para sa pagtanggap sa pagkatalo ng mga di pinalad...

At para sa pagkakaisa ng mga Pilipino na magkaroon ng silbi ang kanilang boto.

Marahil, umpisa na nga...

Pagod na tayo sa protesta, sa mga reklamo at sa mababahong TRAPO.

Sawa na rin ang tao sa paulit ulit na sistemang bulok ng ating gobyerno...

Kaya nga sana... harinawa'y huwag mabigo ang sambayanan...

Hindi lamang boto kundi buong pusong tiwala ang pinagkaloob sa ating pangulo...

At lahat ay umaasa...

Dahil tabla't pamato na ng bawat Pilipino ang binigay para sa pagbabago...

At bawat isa'y handang tumulong upang makamit ito.

Mabuhay ka Pangulong Noynoy!

Nawa'y pahalagahan mo ang tiwala ng bawat mamamayan Pilipino

Lahat kami ay umaasa at nananalangin na sana nga, umpisa na.

Ano na?

Bakit nga ba tila di na talaga uubra...
Na matapos ang bilangan ng walang kontrobersya?
Samu't saring storya ng dayaan at pagmamanipula
Kawawang Pilipinas wala na nga atang pag-asa...

Kabi-kabila ngayon ang mga imbetigasyon,
Mali-mali daw na bilang, hinahapan ng solusyon...
Dagdag-bawas sa eleksyon, uso pa rin hanggang ngayon,
Yan ang sabi ni Koala Boy na may sariling computation!

Hanggang saan na naman aabot ang pagdinig sa dayaan?
Hindi na ba matitigil ang pagsigaw ng katarungan?
Wala na bang eleksyon na magiging patas ang labanan?
Hindi na nga ba tayo magiging tapat sa ating inang bayan?

Dapat nga bang kabahan na naman ang mamamayan?
Sa kabila ng inakalang tagumpay, ngayon heto na naman...
Di na naubos ang gusot ng bilangan...
Kelan nga ba malilinis ang halalan sa ating bayan?

Maikling panahon na lang kung tutuusin
Pero ang bawat minuto ay nagiging malagim...
Patuloy tayong mag-matyag at maging matiisin,
Hanggang sa mapansin ang ating hinaing.

Ang Paghatol

Tila nga ba ang buong bayan ay nakahinga na
Automated election, tagumpay na naikasa
Pagsapit ng umaga, matapos ang paghura,
Naproklama na ang ilang panalo sa karera!

Salamat sa Diyos at ang ating bayan ay kinupkop
Puso ng mga kandidato'y kanyang hinaplos...
Pagtanggap sa pagkatalo, mukhang nauuso,
Di gaya ng dati na lahat daw sila ay panalo...

Patapos na ang bilangan, konti na lang kailangan
Bagama't mainit ang laban sa magiging Bise ng bayan
At ngayon nga'y kabilaan ang bato ng bintang
May niluluto daw ng dayaan... eto na naman!!!

Bagamat malaki na ang pinagbago,
Wala na nga sanang Hello Garci hanggang senado...
Sana ang magkabilang panig, maghintay na lang sa anunsyo,
Dahil mukha namang malinis ang nagiging proseso.

Wag na nating hayaan na magkaroon pa ng gulo,
Lahat naman tayo, nagbabantay sa mga boto
Kaya konting oras na lang, wag nang gumawa ng iskandalo,
Dahil ang bayan, pagod na pagod na sa inyo!

Oras na lang ang ating binibilang
Proklamasyon ng Comelec, ating na lang abangan
Wag na mag isip na baka may kababalaghan
Nawa'y matapos ang election na walang protesta sa daan.

Oras Na

Nakapag-bilog ka na ba, sa iyong balota?
Nalagyan na ng ink, daliri mo ba'y may marka?
Ang karapatang bumoto, nagamit mo ba?
Hinahangad na pagbabago, ngayon bayan ang magpapasya...

Maswerte nga kayo, mga kababayang Pilipino,
Bagamat sobrang init, pero malaya kayong pumunta sa presinto...
Isang boto, tulay sa pag asenso...
Magkaisa na tayo patungo sa progreso...

Kaming nasa ibang bayan, bagamat may OAV,
Hindi rin lahat, may oras na makasali,
Karapatang Pilipino, ngayon naisantabi
Paalala na lang ang tanging masasabi.

Naging saksi ako, sa ilang eleksyong nagdaan
Dilat ang mata ko sa lahat ng katiwalian,
Sako-sakong pera, nagkalat sa lansangan,
Pagkatao't dignidad, nabibili ng dalawang daan.

Hindi iilan ang taong nababayaran,
Talamak na bentahan, nagaganap ng harapan
Sa konting halaga, milyon ang nakukuha
Kapalit ng boto mo, kinabukasa'y nabasura.

Nawa'y gising na nga tayong mga Pilipino,
Hangaring maibalik na ang dangal bilang tao...
Huwag ng muling mabulag sa kislap ng konting piso,
Kinabukasan ng bansa, wag ng isakripisyo.

Munting dalangin, alay sa bayan ko,
Nawa'y gabayan Niya ang bawat Plipino,
Malinis na halalan, nawa'y maisakatuparan,
At lumabas ang tunay na boses ng bayan...

Ilang tulog na lang

Eleksyon na naman...

Ang pinaka importanteng kaganapan na mangyayari sa ating bansa.
Hindi lang dahil natural na importante ang halalan kundi dahil ito na ang make or break ng ating bayan.
Sa isang boto mo na naghahangad ng pagbabago;
Ito ang magsasabi kung san nga ba tayo patutungo.
Sa isang matalinong pagpapasya, tiyak na matutuldukan na
Ang paghihirap ng Pinas sa mga kamay ng buwaya...
Ito ang panalangin, buong bayan ang umaasa;
Maging mapayapa nga sana, ang halalan sa May 10 na!

Sumbong sa Ina... kawawa daw siya?!?

Nakakaloko na nga ang mga tatakbo ngayong Mayo
Kanina lang nabasa ko, doon sa peryodiko
Nanay ng kandidato, nag emote sa mga tao;
Pinagtatanggol daw ang anak, maawa naman kayo...

Eto ang --> link, kung di mo pa nabasa,
Nanay ni Villar, umiyak sa masa!
Hindi daw sinungaling ang mabait na anak nya...
Galing daw talaga sila sa hirap, maniwala ka,
Dating walang pera, umasenso lang talaga!!!

Buhay nga naman kasi, ay parang gulong
Mga dating mahirap, mayaman na ngayon...
Sa dami ng pera, lupain at kumpanya,
Anak ng tindera, napakasipag ata talaga!

Isang huwaran sana kung patas lang lumaban
Sa hamon ng buhay ano bang katotohanan?
Di na bago sa atin ang mahirap na yumaman
Pero ang tanong ng bayan, kailangan ng kasagutan...

Paano nga bang lumawak ang lupa?
Sa sipag at tyaga o sa kapangyarihang tinamasa?
Madali lang maniwala na marami ang kinita,
Ang tanong, legal ba at naging patas ang negosyo niya?

Nasadlak na tayo sa sandamakmak na utang
Lugmok na ang bayan sa lahat ng kasamaan
Gobyernong kasalukuyan, walang ginawa kungdi ang mangamkam
Ang susunod bang uupo? josko naman... walang sawang katiwalian!

Gamitan ng pamilya, un ang sabi ng ate nya na pangalan din ay Gloria...
Ung kalaban nga daw nila, patay na ang ina, pero lagi pa ring binabalandra...
Ngayon daw nagsalita ang ina nila, bakit daw iba ang kahulugan
Pinagtatanggol lang daw ang anak nya, na ngayon ay napagtutulungan ng media!

Hindi ko alam kung anong klaseng kampanya
Anong istratehiya campaign manager nila...
May mali nga ba sa atake o sadyang ganun talaga,
Lahat kasi ng sabihin, parang balik suka...

Pero malamang, wala ng maisip pa
Para malinis ang pangalan at mabola ang taong bayan...
Sa lahat ng paninira lalo lang nagpapalala
Ang tandem nila, naku talagang kawawa!!!

Sa dami ng pera, ibinuhos sa kampanya
Ano nga bang kapalit, magsisilbi daw sa bayang sinisinta?
Ang taong bayan, di na matitinag pa
Ang kampong Villaroyo, tama na, sobra na, magtigil na!!!

Utang na Loob

Katatapos ko lamang manood ng balita...
at tulad din ng kahapon, wala pa rin akong nakitang kaaya-aya.
Patayan, aksidente sa daan, protesta at siraan;
Ano nga bang bago, sa bayan nating napag iwanan?

Dalawang Ampatuan, ngayon pinawalan
Hindi daw kasali sa naganap na patayan!
Maski yata batang paslit na naroon sa palaruan,
Hindi matatanggap ang naging hatol ng bagong kalihim na pinili ng Malacanang.

Tuluyan na nga bang napiringan ang hustisya?
Kilala pa ba ang katarungan sa ating bansang sinisinta?
Hanggang kelan ba tayo payag na magpadala;
Sa pangulong daig pa ang buwaya sa pagkagahaman sa kapangyarihan at pera.

Sa daming buhay na nawalang parang bula...
Sa bawat pangarap na tinabunan ng walang awa;
Nakakatulog pa kaya ang mga taong may gawa
Karumal - dumal na krimen, ngayo'y nababalewala.

Utang na loob, isang ugaling Pilipino;
Ngayon ay gamit na gamit sa ating gobyerno.
Kaya nga ba lahat ng suporta, binibigay sa pangulo,
Tiyak kasing may balik naman ito, paniguradong walang talo!

Sana nga lang, magising na ang mga tao;
Bago pa tuluyang burahin ang katarungan at mabayaran ang prinsipyo;
Nawa'y maging mapagmatyag pa ang mga Pilipino,
At huwag na padala sa huwad na gobyerno.