Gaano Nga Ba Kalaki ang Puso ni Nanay?

Minsan naitanong ko sa aking isipan

Gaano nga ba kalaki ang puso ng isang inang mapagmahal.

Sa lawak ng kanyang pang unawa, sa marurub niyang pag-aaruga, sa dalisay nyang pagkalinga, at sa wagas na pag-ibig sa kanyang mga anak... 

Sa tuwing ako'y makakakita ng mommy na kahit mabigat ay kinakayang buhatin ang kanyang supling...

Sa tuwing makakaramdam ako ng pagod sa trabaho at naiisip ko ang mga inang mag aasikaso pa ng kanyang mga anak pagdating...

Sa tuwing tatamarin akong gawin ang mga gawaing bahay... 

Naitatanong ko sa aking sarili, gaano nga ba kahirap ang buhay ni nanay?

Sa bawat pagkain na isusubo na lang ay ibibigay pa...

Sa mga pangarap na naisantabi, para sa kapakanan ng anak niya...

Sa mga pagod na di inalintana, sa mga sakripisyong pinasan, sa mga hirap na pinagdaanan...

Mayroon nga bang hindi kakayanin si nanay? 

Siyang hindi nagpapakita ng kahinaan sa kahit anong hirap ang dumaan...

Siyang walang sinusukuang problema... basta laban lang ng laban...

Siyang pinaka masaya sa bawat nakamit nating tagumpay

At nagbibigay ng pag-asa sa gitna ng kabiguan. 

Gaano nga ba kalaki ang puso ni Nanay? 

Hindi ko maisip kung may salitang nararapat.. 

Sa pagmamahal ng ina, tunay na hindi masusukat...

Habang buhay na responsibilidad ang nasa kanyang palad. 

Bugok

Silang mga di na nagsawa sa gulo ng mundo

Mga taong paulit ulit ang pagkuha ng batong pinukpok sa ulo

Animo'y di na nadala sa lahat ng bukol na napala

Wari'y sadistang hinahanap hanap ang sakit at mga pasa. 

Ano nga ba't tila nakaka adik ang buhay na pakawala

Yung walang patutunguhan, walang mapapala

Pero panay ang andar kahit walang paroroonan

Paikot ikot lang sa daan ng kawalan. 

Bugok kung tawagin

Tumandang walang pinagkatadaan 

Buhay alamang 

Nagpa-anod sa kawalan... 

Bato bato sa langit, ang tamaan magbago na...
Kung sawa ka na sa buhay na kung tagurian ay walang kwenta
Marahil dapat lang na mag isip isip
Upang buhay ay maituwid

Habang may buhay may pag-asa
Pero wag lamang umasa
Samahan ng sikap at tiyaga
Upang buhay ay umalwa... 

NAPAANO SA MAMASAPANO

Samu't saring istorya, kanya kanyang bida

Mga palusot sa sino nga ba ang tunay na may sala

Apatnapu't apat na buhay, sa bayan ay inalay

Ngayo'y walang responsable, kanya kanyang pagkubli sa tunay na nangyari. 

Ano nga bang kahahantungan ng masalimuo't na usapan

May katarungan pa bang aasahan ang magigiting na tagapag-tanggol ng bayan,

O tuluyan ng matatabunan tulad ng mga buhay na napaslang...

Iisa ang hangad, pangarap na kapayapaan

Ang bansang kaliwa't kanan ang gulong kinasasangkutan 

May pag asa pa bang kinakaharap ang bayang Pilipinas

Kung bawat isa'y sarili lamang ang nais na iligtas. 

Nakapanlulumo ang sinapit nilang apatnaput apat

Hindi lang sa nakuyog at pinatay na walang habas

Ang higit na masakit ay ang katotohanang masaklap

Kapwa Pilipino rin naman ang sa kanila'y nagpahirap.

Ito katotohanang hayag pero tila di mabanaag

Ang ating Inang bayang naligaw na ng landas

Paano pa tayo aahon kung tayo tayo mismo ang nagbabaon 

Ang pangarap na kalayaan atin pa bang makakamtan.

Ang mga nasa gobyerno, sukdulan sa kasakiman 

Mga hayok sa kapangyarihan, sandamakmak na kawatan

Paano nga bang makakamit ang katarungan 

Kung ang mismong may sala ang may hawak ng timbangan? 

Isang panawagan sa ating mga kababayan 

Nawa'y matuto na tayong manindigan... 

Dahil mabuti sana kung uuwi lang tayong luhaan... 

Pero tulad ng SAF 44, ang laban ay nauwi sa kawalan. 

Tiktak

Tila isang iglap, wariý paghawi ng ulap

Ang bilis ng panahon, sadyang nakakagulat. 

Animo isang linggo pa lang nang ang bagong taon ay dumaan

Sinalubong ng buong sigla, kaakibat ay bagong pag-asa

Lumipas ang ilang araw

Patuloy lang sa pagkampay 

Tinatahak ang bawat umaga 

Magkahalo ang ligaya't pangamba

Kalahati na ng taon, lumipas ganun-ganun 

Ano nga bang kinahinatnan ng nagdaang limang buwan

Sa bawat oras na tila hinahabol bawat pag-tiktak

Ang pagsikat at paglubog ng araw na mabilis pa sa kidlat. 

Kung atin tatantusan, ang bawat araw na nagdaan
Anong kabutihan ang sa ating kapwaý pinaramdam
O baka panay poot, galit o mabigat na kalooban
Alin kaya ang mas matimbang, alin ang nakalalamang?

Sa bawat daang tinatahak, taong kinakaharap
May impluwensiya tayong naiiwan, tatak ng nakaraan
Ano sa palagay mo ang kanilang matatandaan
Sa pagbanggit ng iyong pangalan, ano ang naramdaman?

Marahil sa sobrang dami ng nais nating makamit
Sa sobrang layo ng nais nating marating
Minsaý nalilimutan na natin ang tumingin at manalamin
Ang kasalukuyang panahon, kailangang harapin.

Huwag makisabay sa pagikot ng relo
Ang buhay sa mundo ay di isang karera ng motorsiklo
Sa paglipat ng pahina ng ating kalendaryo
Anong ala-ala mo sa bawat araw na tumakbo? 

Bagong Taon ng Pagbangon

Natuyo na ang tubig, naubos na ang baha

Unti unting sumisibol ang liwanag sa mukha.

 Binibuo ang pag-asa kung mayroon mang natira

Pinagtitibay ang pamilya, haliging ginuho ni Yolanda. 

Pag-asa ang hatid sa bawat isa ng bagong taon

Higit sa tulad nilang nawalan ng kinabukasan noong isang taon

Hindi matitinag, tatag ng Pinoy

Sa kabila ng delubyo, sigaw nilaý pag-ahon. 

Tapos na ang unos, ang bangungot ng kahapon

Hinaharap ang bagong taon, kaakibat ng pagbangon.

Isang kahilingan, ang aking iiwan

Sa pagtatapos ng tulang iyong nadaan

Nawaý sa bawat oras na silaý iyong maalala

Sumambit sa Maykapal, dasal para sa kanila. 

---

Photos by: Dhes Handumon

Nakakahiya. Nakakaawa.

Nakakahiya. 

Kahapon ay pinatawag kaming mga Pilipino sa kumpanya

Para sa isang proyektong gagawin, tulong sa biktima ni Yolanda.

Nagtanong ang mga pinuno, ilang detalyeng mahalaga. 

Ito ay kung saan at kanino nga ba, iaabot ang pera.

Bilang Pilipino, nakakahiya mang sabihin

Pero bawat isa sa amin, iisa ang saloobin.

Hindi dapat sa gobyerno, dahil baka di makarating

Sa dami ng balita tungkol sa pamahalaang sakim.

Masakit sabihin sa harap ng ibang lahi

Na sa aming pamahalaan ay maraming kawatan

Mga magnanakaw at mapagsamantala

Sa bayan ni Juan, talamak ang buwaya. 

Nais nilang tumulong, magkiramay sa nasalanta

Pero paano nga ba, kung di rin naman mapupunta

Sa mga naging biktima, dilat pa rin ang mata

Sa lumipas ng tatlong linggo, paano na nga ba sila?

Nakakaawa. 

Silang mga walang magawa kundi ang maghintay sa wala

Sa kabila ng milyon milyong tulong na sa kanilaý pinadala

Nagtitiyaga sa tabing ng kariton o mga tahanang walang bubong

Kalam ng sikmuraý tila nakasanayan na at di alintana ang gutom. 

Halos tatlong linggo na mula noong bumisita si Yolanda

At iniwan silang walang wala, nakahandusay sa kalsada

Dumagsa ang tulong, pera, pagkain at iba't ibang donasyon

Pero kailan ba sila, magsisimulang makaaahon? 

Paano nga ba sila magsisimula, ngayong sila'y walang wala

Araw araw pumipila sa kakarampot na delata, 

Isang tabong bigas at noodles na durog na

Nasaan ang donasyon, napunta na sa bahay ng iba. 

ANG TAMA, HINDI KINAKAHIYA. 

ANG MALI, HINDI GINAGAWA.

Sabi ni Lea Bustamante, sa Bata, Bata Paano Ka Ginawa? 

Ito ang aking naramdaman kagabi sa gitna ng usapan.

Kinahihiya ko ang ating pamahalaan, dahil sa maling kaugalian.

Gayun pa man, ang bayanihan amin pa ring pinagparangalan

Sa kabila ng katiwalian, ang taong bayan pa rin ay nagtutulungan.

Sa milyon milyong donasyon ng kapwa Pilipino,

Sa iba't ibang paraang ginawa upang makalikom ng husto

Pera, damit, pagkain, halos pinang limos nga rin dito

Basta't makatulong kahit papaano.

Gayung sadlak sa hirap at sa gobyernong palpak.

Taas noo pa rin nating hinarap ang mga pagsubok sa ating balikat.

Babangon tayo, magtutulungan saan man sa mundo.

Yan ang Pilipino, di matitinag ng delubyo.

Paano nga ba sila magsisimula ngayong silaý walang wala?

AFP Photo

Binayo ng bagyo.

Pinaluhod ng delubyo.

Binura ni Yolanda.

Ilang katagang paulit ulit na nating naririnig sa mga ulat.

Marahil, dahil sa wala na ngang iba pang salitang mahagilap 

Upang ipaliwanag ang sinapit na ating mga kababayang lubhang nasadlak

Sa nagdaang sakuna, na kinuha ang lahat...

Ano nga ba ang ating magagawa?

Tayo na ilang libong milya ang pagitan mula sa ating Inang Bayan

Mga OFW na tanging mga larawan at video lamang ang nasasaksihan...

Umuulan ng Panalangin sa "FB, IG at Twitter" para sa ating mga kababayan

Abot abot ang panawagan kung paano maipapahatid ang mga donasyon na nakalap

Panawagan sa nawawalang kamag-anak at panaghoy ng mga namatayan...

Tulad nyo, dumurugo rin ang puso ko

Sa gitna ng trabaho, ang isip ay nasa mga kababayang naghihingalo

Paano nga ba sila magsisimula...Ngayong silaý walang wala? 

Isang bayang matatatag ang pananampalataya

Yan ang Pilipinas, kahit ilang beses madapa

Hindi kumakawala sa pananalig sa ating Panginoong Lumikha.

Ngayon sa gitna ng unos, para tayong batang musmos

Magsimula sa pag gapang, unti unti hanggang sa makaya natin ulit ang paghakbang

Isang araw, isang tapak, hanggang sa muli tayong maging matatas.

Ang Diyos ay buhay, Siya at tapat. 

Walang bibitaw, dadating din ang bukas

Kung kailan nag mga naburang pangarap ay unti unti ring matutupad. 

"Ang pagpapala ko ay sapat sa lahat ng pangangailangan mo; lalong nahahayag ang aking kapangyarihan kung ikaw ay mahina." Kaya't buong galak kong ipagmamalaki ang aking mga kahinaan upang lalo kong nadama ang kapangyarihan ni Cristo. 10 Dahil kay Cristo, walang halaga sa akin kung ako ma'y mahina, kutyain, pahirapan, usigin at magtiis. Sapagkat kung kailan ako lalong mahina, saka naman ako nagiging malakas. 
2 Corinto 12:9-10

DIRETSO LANG

Wag kang malikot
Wag nang umikot
Tingin sa harap para walang masagap.

Nagkalat ngayon mga akala mo perpekto
Mahilig maghugas ng kamay sa lababo
Mga malilinis, animoý mga santo
Pero gulatin mo at mura ang salitang ibabato.

Sa opisina mga astig ang porma
Akala mo alam lahat pati utak ng iba
Mapanuring mata, mapanghusgang tingin sa kasama
Animoý kay galing, kung mag-utos at manita

Anong klaseng boss nga ba, ang nakatambay sa opisina
Nakababad ang sigarilyo, nakataas pa ang paa
Paanong susundin ng mga tao kung ganito ang asal mo
Di bat kabastusan kung ibato mo ang papel na inabot sayo
O ang tawagin ang isang empleyado, para iabot ang tasa ng kape mo
Habang ang ibaý kanda kuba na sa pagta-trabaho.

Anong ehemplo ang makikita sa ganitong umasta
Paano na ang iba, gaganahan pa ba
Trabahong sang tambak, naka patong sa lamesa
Habang ang ibaý sa terrace nakatambay o sa cafeteria.

Sa loob ng simbahan di rin naman naiiba
Maraming magaling, mahilig bumida
Kanya kanyang rampa, di ko alam kung simba o fashion show ang punta
Nakakasilaw din kung minsan ang pinta sa mukha pag umaga.

Sa paglilingkod, puso ang nakikita
Hindi kung ilang beses kang sumigaw at umeksena
Kung sasabihin mong nagpuyat ka o wala pang tulog hanggang umaga
Walang dahilan upang ugali moý maging mapakla.

Paano nga ba kung nakaka-patid ka na
Kung ayaw ng masimba ng iba dahil ayaw niyang makita
Ang asal mong daig pa ang artista sa plaza
Nagpapanggap na santa, mabait sa iba
Pero sa labas ng simbahan, nagiging impaktita

Wala akong karapatan, husgahan ang sino man
Ang naisulat ko dito ay mga nahagip lamang
Matang malikot, tingin ay paikot-ikot
Ano nga bang totoo sa bawat nilang kilos.
Walang makakababatid, kundi ating Diyos.

ELEKSYON 2013

(ABS-CBN | google pic only)

Sa mga oras na ito, tiyak na kabado 

Mga politiko, nag-aabang ng panalo

Pagka't bilangan na ng mga boto

Eleksyon 2013, tapos na nga bang totoo? 

Bilang OFW ay nakiki-balita na lang

Kung anong naganap sa nakalipas na halalan

Sa internet nakatutok sa nagaganap na bilangan

Tanging nasasambit, sana'y walang dayaan...

Subalit imposible ata sa panahong hinaharap

Walang mandaraya, tila isang pangarap

Sa Facebook at Twitter, taong bayan ay nag-uulat

Nasaksihan sa presinto, naka-sulat sa stat

May nabasa ako, kuro-kuro ng isang kaibigan

Di raw siya bumoboto, dahil wala ring katuturan

Wala daw pagbabago, ang ating bayang talunan

Anong silbi ng pagboto, kung talamak ang dayaan? 

Tatlong taong ang nakalipas, Paghatol ay ating nasaksihan

Kinasa ang automated eleksyon, nasubukan ng taong bayan

Higit na maagang resulta, nagbigay ng kagalakan

Pero ilang buwan pagtapos ng halalan, napatunayan pa rin ang dayaan. 

May daan pa bang matuwid para gobyernong makapal 

Paano nga ba uunlad, kung pamumunuan ng garapal

Angkan ng Pulpulitikong sakim sa yaman at kapangyarihan

At mga taong nasisilaw sa pera, kapalit ng kanilang dangal.

Tayo ang simula ng pagbabagong hinahangad

Paulit ulit na sinasabi sa TV Patrol nakababad

Pero ganun pa rin, bakit tumatanggap ng bayad? 

Mga kakabayan magkano ba ang ating pangarap? 

Naisip sana natin na ang bawat perang tinanggap

Kapalit nito ay kinabukasan ng ating mga anak

Ano pang matitira sa kabang yaman malilimas

Dahil tiyak na babawin ang perang sa iyo'y pinambayad. 

Gayun pa man ako'y di natitinag

Sa Tulaya ay patuloy na aking nilalabas

Saloobin, panalangin sa bayan kong Pilipinas 

Dasal ko sa Panginoong Diyos, para sa magandang bukas

Hindi man ngayon, alam kong darating

Uunlad at gi-ginhawa rin ang Bayang magiliw

Pag-asa sa aking puso, hindi nagmamaliw

Alam kong naririnig ng Diyos ang ating panalangin.

PULPOLitikong Pilipino

Tatlong taon na pala, nang aking simulan

Larawan at Panulat - ang pahinang TULAYA 

Ito ay resulta ng pagka-inis at pagkadismaya 

Sa sitwasyon ng Pilipinas, lalo sa politika.

Makabagong lapis at kwaderno, ito ang tawag ko

Sa pahinang ito na ilan lang ang nakatanto

Gayun pa ma'y patuloy ako sa pagsigaw ng saklolo

Ang hangad na pagbabago, para sa sambayanang Pilipino. 

Taong 2010, nakailang rin akong pahaging

Pagsubaybay sa Halalan, ako ay nahumaling 

Panawagan sa kababayan na maging mapagmasid 

Oras na para matutong lumakad sa matuwid.

Ngayon, tatlong taon na mula ng Ang Paghatol ay ikasa

Maraming pagbabago, mga batas ng pinasa

Nasa Yahoo na umaasenso na rin ang ating Ekonomiya

Salamat naman sa Diyos, kahit papano'y nakasalba.

Ngayon eleksyon na naman, mga PULPOLitiko ay nangangampanya

Maraming nagkalat, TRAPO at BIMPO sa kalsada.

Abot abot sa dami ng poster, paulit ulit ang mga kanta

Nakatambad sa kalye, mga pangalang walang pinag iba! 

Mayor ang ama, bise ang anak o asawa, 

O dili kaya ay gobernador at kongreso ang puntirya

Ang buong pamilya, hangarin daw magsilbi sa masa

Nakakatutuwang panoorin kung sila'y mangampanya

Animo'y nasa Showtime - Bida Kapamilya! 

Anong naghihintay, sa bayang ngayon pa lamang ulit nag uumpisa 

Paano aarangkada kung gutom na naman ang mga buwaya

Perang itinatapon sa tuwing kampanya

Siguradong limas na naman ang kaban, pag upong upo nila.

Nung ako'y umuwi, sa Bayan ng Sta. Maria 

Isa isang sinisira, mga buo namang kalsada

Di ko alam kung pang dagdag ba sa pondo para sa kampanya

O para makuha ang natitirang barya, bago lisanin ang opisina. 

Paulit ulit na lang kung gahasain ang ating Inang bayan

Mga akala mo santo kung magsalita at mangusap sa tao

Pero pag naupo na sa pwesto, akala mo kung sino

Mga buwayang nakabarong, mga PULPOLITIKO. 

Tao, Dahil Sa Ginawa Mo, Paano Kami (2011)

Magmula sa hiwaga ng Alpha at Omega
Ang mundo'y nabuo, ang tao'y nagkasala...
Dalawangpung taon ang nakalipas, kung tama ang aking memorya
Isang essay ang aking sinulat, tungkol sa mga trahedya't sakuna

Tao, Dahil sa Ginawa Mo, Paano Kami?
Tanong ng aking kamusmusan, na mula't sa katotohanan
Mga paglalapastangan sa kalikasan, kailan nga ba titigilan?
May matitira pa nga ba para sa aming kabataan?

Noong taong 1991, aking natatandaan
Pagputok ng Bulkan Pinatubo ang siyang aking pinangambahan
Dumaloy ang lahar, nabura ang mga bayan
Nang mga oras na yon, parang wala ng kinabukasan...

Ngayon taong 2011, sa kasalukuyan...
Lubog pa rin sa tubig ang aking bayang sinilangan
Mula sa hagupit ng bagyong Pedring at Queil ang pangalan
Sampung araw na ang lumipas mula ng sila ay dumaan.

Palala ng palala ang sitwasyon sa mundong ating ginagalawan
Ang ating bansa'y manhid na sa mga ganitong karanasan
Kabi-kabila ang turo, kung sinong may sala
At kung sinong mananagot sa mga ganitong trahedya.

Ang bagyo o ang hangin, malamang ang tubig na dumaloy sa mga bukirin

Kanino nga bang kasalanan kung bakit tayo ay nasadlak sa ganitong pasanin
Umagos ang tubig, sa mga kalbong bundok nanggaling
Nalunod ang panamin, na dapat sana'y sa hapag ihahain.

Tama na ang sisihan, kung sinong may kasalanan...
Itigil na ang pagtuturo kung sinong may pagkukulang
Sa mundong ito, na tayong lahat ang nakikinabang
Wala tayong karapatang manisi ng kung sino pa man.

Ngayon hindi na ako bata, dalawampung tao sa aking gunita
Bumalik sa aking ala-ala ang tanong sa aking pagkabata...
Tao, Dahil sa Ginawa Mo, Paano Kami?

Mula ng nabuo ang tanong na ito sa aking kaisipan
Salamat sa Diyos at kahit papaano ako ay natiran
Nakalanghap ng konting sariwang hangin sa kabukiran
Nakaakyat ako sa mga bundok at nakalangoy pa sa malalim na karagatan.

Ngayon ang panaghoy, hindi na para sa aking kapakanan...
Tao, Dahil sa Ginawa Mo, Paano Kami?
Ito ang sigaw ng mga biktima ng karahasan;
Silang mga inagawan ng karapatan sa kalikasan,
Mga batang walang muwang sa nagaganap sa kapaligiran.

Hindi na para sa atin; para na lang sa mga magiging anak at apo natin
Magtira naman tayo, kahit konting hangin
Nawa'y makatikim pa sila ng mga sariwang pagkain
Masilayan ang mga bukirin at ang ganda nitong angkin.

Magmula sa hiwaga ng Alpha at Omega,
Ang mundo'y nabuo, ang tao'y nagkasala...

Kulang Pa Ba?

Kabi-kabilang balitang sadyang nakaka-tuliro

Maka-panindig balahibo, mga istorya sa mundo

Pagpasok ng taon, sakuna doon at dito

Walang tigil ang pag ulan, maging sa disyerto.

Sa Benguet, ang mga pananim ay nag-ye-yelo

Hindi lang mga tao ang may sakit at trangkaso

Maging ang mga gulay, nilalamig ng husto

Ang kabuhayan doon, ngayon ay namimiligro!

Sa Leyte, minsan pang umagos ang lupa

Trahedya'y naulit at parang di pa tayo nadala...

Mga bahay at buhay, natabunang bigla

Delubyo nga ba ang naglubog sa kanilang pag-asa?

Sa ibang bansa naman, sa Brazil at Australia

Tubig ang lumamon sa mga bayang nasalanta

Parang Panaghoy kay Ondoy ang rumagasang baha

Inanod ang pangarap ng mga taong kawawa...

Maliban sa mga trahedyang sadyang nakakabahala, 

Kabi-kabilang patayan ang ngayon ay nasa balita...

Ninakawan na ng sasakyan ay sinunog pa ang mga bangkay,

Anong klaseng tao nga ba ang maatim na pumatay.

Kahirapan nga ba ang nag uudyok sa tao? 

Upang kumilos ng ganito at mag asal demonyo...

Saan nga bang direksyon, umiikot ang mundo, 

Tila lahat ay naliligaw, saan nga ba patungo?

Sa mga kaganapang sadyang nakaka tulala

Hindi pa ba nagising ang mga tulog nating diwa?

Ano pa bang hinihintay upang tayo ay gumawa...

Ang pagbabagong kailangan, tayo ang magsimula. 

Babang Luksa

'Sang taon na ang lumipas, marami na ang naganap
Ngunit ang katarungan, wala pa rin sa hinagap...
Mahirap bang patunayan o sadyang mailap ang katotohanan
Mga buhay na tinabunan, ililibing na lang ba sa nakaraan?

Hanggang ngayon nga ba ay mabagal pa rin ang usad...
Hustiya sa ating bansa, bakit nga ba sadyang kay kupad?

Pamilyang namatayan, humihingi ng katarungan
Pero san at kanino nga ba ito makakamtam?

Sa araw gabing hinagpis ng mga pamilyang naiwan
Wala na ata sa katwiran ang matagal na diskusyunan
Lahat ng ebidensya, nailatag na sa harapan
Ang mga larawang nakunan, wala rin bang kabuluhan?

Limampu't pitong tao, tinangkang burahin sa mundo
Saksi ang lahat, ang krimen ay planado
Bakit hanggang ngayon, wala pa ring nananalo?
Tapos na ang babang luksa, di pa rin madesisyunan ng husgado...

Tabon

Nasan ang pangakong walang iwanan?

Sa mga labi namutawi, salitang magpakailanman...

Ngayon sa dilim ng gabi, naliligaw sa daanan

Natabunan ng sakit ang pag asang hinawakan...

Ang iyong mga kamay, ang nagsilbi kong gabay

Mga salitang binitawan, nagbigay sa akin ng buhay

Pangarap na noo'y di makita ng malinaw

Sa piling mo ang lahat ay nagkaroon ng kulay at saysay...

Masayang mga araw, walang puwang ang problema

Pag-asa at ligaya ang nangibabaw sa'ting pagsasama...

Halakhak ang musika sa paligid nating dalawa

Ang ngiti sa iyong mata ang kaligayahan ko sa tuwina.

Ang mga bisig mo ang nagsilbing haligi sa aking buhay

Naniwala akong matibay ang nakakapitan ng aking mga kamay...

Mga haplos mo na sa twina sa akin ay umaalalay

Mga labing nangungusap, mga matang nakatunghay.

Ngayon hanggang saan ang sinabi mong habang buhay

Pag-ibig na iyong alay, bakit sa hangin nagpatangay...

Pangako mong walang hanggan, ngayon ay nasaan...

Bakit ako ligaw, mag-isa sa kawalan...

Silaw

Sa pagliwanag ng buwan sa madilim na kalangitan
Animo'y nabubulag ang mata sa kawalan
Nasanay sa dilim, walang gumagabay
Ngayon nasisilaw sa liwanag na tanglaw...

Saan nga ba mag uumpisa; alin ang mauuna?
Paligid ay nasilayan mula sa madiliim na nakaraan
Unti unting nakikita, umaangat ang katotoohan
Sa sinag ng buwan, ngayon nalilinawan

Patong patong pala, sangtambak na problema
Maliit at malaki, ngayon ay kitang kita
Unti unting imulat, sanayin ang mata
Dahil tuloy tuloy na hanggang sa bagong umaga...

Ang Paghatol

Tila nga ba ang buong bayan ay nakahinga na
Automated election, tagumpay na naikasa
Pagsapit ng umaga, matapos ang paghura,
Naproklama na ang ilang panalo sa karera!

Salamat sa Diyos at ang ating bayan ay kinupkop
Puso ng mga kandidato'y kanyang hinaplos...
Pagtanggap sa pagkatalo, mukhang nauuso,
Di gaya ng dati na lahat daw sila ay panalo...

Patapos na ang bilangan, konti na lang kailangan
Bagama't mainit ang laban sa magiging Bise ng bayan
At ngayon nga'y kabilaan ang bato ng bintang
May niluluto daw ng dayaan... eto na naman!!!

Bagamat malaki na ang pinagbago,
Wala na nga sanang Hello Garci hanggang senado...
Sana ang magkabilang panig, maghintay na lang sa anunsyo,
Dahil mukha namang malinis ang nagiging proseso.

Wag na nating hayaan na magkaroon pa ng gulo,
Lahat naman tayo, nagbabantay sa mga boto
Kaya konting oras na lang, wag nang gumawa ng iskandalo,
Dahil ang bayan, pagod na pagod na sa inyo!

Oras na lang ang ating binibilang
Proklamasyon ng Comelec, ating na lang abangan
Wag na mag isip na baka may kababalaghan
Nawa'y matapos ang election na walang protesta sa daan.

Oras Na

Nakapag-bilog ka na ba, sa iyong balota?
Nalagyan na ng ink, daliri mo ba'y may marka?
Ang karapatang bumoto, nagamit mo ba?
Hinahangad na pagbabago, ngayon bayan ang magpapasya...

Maswerte nga kayo, mga kababayang Pilipino,
Bagamat sobrang init, pero malaya kayong pumunta sa presinto...
Isang boto, tulay sa pag asenso...
Magkaisa na tayo patungo sa progreso...

Kaming nasa ibang bayan, bagamat may OAV,
Hindi rin lahat, may oras na makasali,
Karapatang Pilipino, ngayon naisantabi
Paalala na lang ang tanging masasabi.

Naging saksi ako, sa ilang eleksyong nagdaan
Dilat ang mata ko sa lahat ng katiwalian,
Sako-sakong pera, nagkalat sa lansangan,
Pagkatao't dignidad, nabibili ng dalawang daan.

Hindi iilan ang taong nababayaran,
Talamak na bentahan, nagaganap ng harapan
Sa konting halaga, milyon ang nakukuha
Kapalit ng boto mo, kinabukasa'y nabasura.

Nawa'y gising na nga tayong mga Pilipino,
Hangaring maibalik na ang dangal bilang tao...
Huwag ng muling mabulag sa kislap ng konting piso,
Kinabukasan ng bansa, wag ng isakripisyo.

Munting dalangin, alay sa bayan ko,
Nawa'y gabayan Niya ang bawat Plipino,
Malinis na halalan, nawa'y maisakatuparan,
At lumabas ang tunay na boses ng bayan...

Mamaw-Willie

Samu't saring balita, ngayon ay nakakabahala...
Ano nga bang magaganap, sa May 10 ba ay papalpak?
Iba't ibang aberya, ngayon lumalabas na
Paano na ang bilangan kung PCOS ay sira na?

Ano nga bang naghihintay sa darating halalan?
Lahat ay nag aabang sa teleserye ng bayan.
Nawa'y wag magtagumpay ang planong dayaan
At ang kabutihan ay manaig sa botohan.

May nasagap nga pala ako, nakabalandra sa jaryo
Eksena ni Willie, nakakairitang totoo!
Ano to, agaw eksena, para mailigaw ang tao
At di maciadong tumutok sa balita sa kanyang kandidato!

Anong klase nga bang ugali meron itong si Willie?
Nakakahiya, walang modo, yan ang tawag sa ganyang tao.
Sana bigyan nya ng kahihiyan, mga Pilipino sa buong mundo,
Wag nyang ipanglandakan ang bastos nyang pagkatao!

Maganda ang Wowowee, talagang panalo...
Entertaining ito, lalo sa pagbigay ng premyo!
Pero, Hello! hindi nya pera ang pinamumudmod dito!!!
At di siya ang dahilan kung bakit pinanonood ang show na ito!
Kaya puede ba, wag ciang umeksenang hamunin ang ABS, at baka ang tao ang mag pasya...

Sa kabilang banda, nakabuti na rin,
Pinakita nyang ugali, ngayon ang tao ay napaisip...
Di pa man nananalo ang pambato nyang pangulo
Aba'y kung umasta, daig pa ang naka pwesto!

Iba't iba nga ang kaganapan ngayon,
Marami pang magiging palabas hangga't di tapos ang eleksyon...
Kaya't patuloy tayong mag-matyag, maging mapanuri sa lahat
Bantayan ang halalan at mga taong mapanlinlang!

Ilang tulog na lang

Eleksyon na naman...

Ang pinaka importanteng kaganapan na mangyayari sa ating bansa.
Hindi lang dahil natural na importante ang halalan kundi dahil ito na ang make or break ng ating bayan.
Sa isang boto mo na naghahangad ng pagbabago;
Ito ang magsasabi kung san nga ba tayo patutungo.
Sa isang matalinong pagpapasya, tiyak na matutuldukan na
Ang paghihirap ng Pinas sa mga kamay ng buwaya...
Ito ang panalangin, buong bayan ang umaasa;
Maging mapayapa nga sana, ang halalan sa May 10 na!

Sumbong sa Ina... kawawa daw siya?!?

Nakakaloko na nga ang mga tatakbo ngayong Mayo
Kanina lang nabasa ko, doon sa peryodiko
Nanay ng kandidato, nag emote sa mga tao;
Pinagtatanggol daw ang anak, maawa naman kayo...

Eto ang --> link, kung di mo pa nabasa,
Nanay ni Villar, umiyak sa masa!
Hindi daw sinungaling ang mabait na anak nya...
Galing daw talaga sila sa hirap, maniwala ka,
Dating walang pera, umasenso lang talaga!!!

Buhay nga naman kasi, ay parang gulong
Mga dating mahirap, mayaman na ngayon...
Sa dami ng pera, lupain at kumpanya,
Anak ng tindera, napakasipag ata talaga!

Isang huwaran sana kung patas lang lumaban
Sa hamon ng buhay ano bang katotohanan?
Di na bago sa atin ang mahirap na yumaman
Pero ang tanong ng bayan, kailangan ng kasagutan...

Paano nga bang lumawak ang lupa?
Sa sipag at tyaga o sa kapangyarihang tinamasa?
Madali lang maniwala na marami ang kinita,
Ang tanong, legal ba at naging patas ang negosyo niya?

Nasadlak na tayo sa sandamakmak na utang
Lugmok na ang bayan sa lahat ng kasamaan
Gobyernong kasalukuyan, walang ginawa kungdi ang mangamkam
Ang susunod bang uupo? josko naman... walang sawang katiwalian!

Gamitan ng pamilya, un ang sabi ng ate nya na pangalan din ay Gloria...
Ung kalaban nga daw nila, patay na ang ina, pero lagi pa ring binabalandra...
Ngayon daw nagsalita ang ina nila, bakit daw iba ang kahulugan
Pinagtatanggol lang daw ang anak nya, na ngayon ay napagtutulungan ng media!

Hindi ko alam kung anong klaseng kampanya
Anong istratehiya campaign manager nila...
May mali nga ba sa atake o sadyang ganun talaga,
Lahat kasi ng sabihin, parang balik suka...

Pero malamang, wala ng maisip pa
Para malinis ang pangalan at mabola ang taong bayan...
Sa lahat ng paninira lalo lang nagpapalala
Ang tandem nila, naku talagang kawawa!!!

Sa dami ng pera, ibinuhos sa kampanya
Ano nga bang kapalit, magsisilbi daw sa bayang sinisinta?
Ang taong bayan, di na matitinag pa
Ang kampong Villaroyo, tama na, sobra na, magtigil na!!!